Większość programów komputerowych nie jest przeznaczona do łączenia się bezpośrednio z drukarką. Z pomocą przychodzi system operacyjny, który przekształca plik tak, aby drukarka otrzymała właściwe zadanie do drukowania. Komputer w tym celu komunikuje się z drukarką w odpowiednim języku za pośrednictwem sterownika drukarki. Przy wyborze sterownika możemy spotkać się ze skrótami PS i PCL, które określają różne „języki” używane przez drukarkę podczas konwertowania danych na zadanie do drukowania. Poniżej rozpisujemy, czym charakteryzuje się dany „język” i jakie są jego wady oraz zalety

Printer Control Language (PCL) firmy Hewlett Packard oraz Adobe PostScript(PS) są najczęściej używanymi językami opisu stron do drukowania określającymi ich układ i zawartość. Wiele drukarek obsługuje oba języki, co oznacza, że można wybrać sterownik drukarki, który najlepiej odpowiada naszym potrzebom.

 

PostScript (PS)

PS to język pierwotnie opracowany przez Adobe w 1985 roku w celu opisywania obrazu do urządzenia drukującego. Z biegiem czasu otrzymał wiele aktualizacji, a obecnie występuje jako standard do odtwarzania dokumentów graficznych.

PostScript jest niezależny od urządzenia. Oznacza to, że tworzy samodzielnie wszystkie dane i nie wykorzystuje w tym celu drukarki (np. do opisu wypełnień czy czcionek). Rozwiązanie to zapewnia spójny wydruk – nawet podczas wydruku na różnych urządzeniach.

Zalety
– Lepsza jakość wydruku grafiki niż w PCL
-Spójność wydruku na różnych drukarkach

Wady
– Wolniejsze przetwarzanie danych
– Większe wymagania dotyczące plików i pamięci niż w PCL
– Często nie występuje w drukarkach niższej klasy

 

Printer Command Language (PCL)

To język stworzony w 1980 roku przez Hewlett-Packard (HP). PCL jest wspierana przez wiele różnych systemów operacyjnych, które pozwalają na zastosowanie tej samej drukarki do pracy w różnych warunkach środowiskowych.

PCL jest zależny od urządzenia, co oznacza, że sterowniki w tym języku wykorzystują sprzęt drukarki do tworzenia niektórych drukowanych danych (zazwyczaj danych graficznych, takich jak obszary wypełnienia, podkreśla lub czcionki). Dzięki temu komputer szybko i efektywnie przetwarza zadanie drukowania.

Zalety
– Szybkie przetwarzanie druku.
– Zgodność z wieloma systemami operacyjnymi

Wady
– Jakość grafiki jest zależna od urządzenia drukującego.
– Nie jest obsługiwany w większości środowisk Macintosh.

GDI (Graphics Device Interface)

Ekonomiczna alternatywa dla Post Script i PCL. W praktyce nasz komputer jest głównym i jedynym kierownikiem procesu drukowania i obrazowania, który jest przesyłany bezpośrednio do drukarki; znacznie obniża to koszt urządzeń peryferyjnych, ponieważ  nie posiadają procesora i są mniej wydajne, a także na ogół nie mają pamięci wewnętrznej.

OTUS radzi: Do codziennych prac biurowych zalecamy stosowanie sterownika PCL. Natomiast dla grafików lepszym rozwiązaniem będzie zakup urządzenia pracującego w języku PostScript.
Do plików  PDF lub EPS zalecamy używania sterowników PostScript. Mogę one być często wysyłane bezpośrednio do drukarki (jeśli drukarka posiada PostScript).
W przypadku użycia sterownika PCL plik zamieniany jest na język PCL co powoduje , że plik o wielkości 2 MB może być zmieniony na 5MB. Zwiększa to obciążenia sieci i powoduje spowolnienie pracy. W najgorszym wypadku drukarka nie  wydrukuje pliku z powodu braku pamięci.